فرآیند رشد بامبو یک فرآیند طبیعی از نسلهای متناوب از تولید مثل غیرجنسی و رشد رویشی به تولید مثل جنسی و رشد تولیدمثلی با چرخهای حدود 60 سال است. پس از شکوفه دادن و میوه دادن بامبو، ساقه های بامبو برگ های خود را می ریزند و تا زمانی که پژمرده و بمیرند، دیگر برگ های جدیدی رشد نمی کنند. شلاق های بامبوی زیرزمینی بامبو دیگر ریشه و شاخه های جدید نمی زند، بلکه سیاه می شود و می پوسد. به طور کلی، بامبو فقط بلندتر می شود و ضخامت بامبو در هنگام جوانه زدن مشخص می شود، بنابراین ضخامت شاخه های بامبو ضخامت بامبو را تعیین می کند.
بامبو بسیار سریع رشد می کند، به خصوص برخی از انواع بامبو، مانند موسو بامبو، که حتی می تواند هر روز چندین اینچ رشد کند. در چهار سال اول، بامبو فقط می تواند حدود 3 سانتی متر رشد کند و این 3 سانتی متر هنوز در اعماق زمین مدفون است. اما در سال پنجم، شاخه ها از زمین خارج می شوند و شروع به رشد وحشی می کنند و 30 سانتی متر در سال رشد می کنند. تنها در شش هفته، می تواند به ارتفاع 15 متر برسد.
علاوه بر این، رشد بامبو به چند مرحله از جمله جوانه زنی، رشد، بلوغ و پیری تقسیم می شود. در شرایط دما، رطوبت و نور مناسب، بامبو جوانه می زند که به آب و مواد مغذی کافی برای حمایت از رشد جوانه ها نیاز دارد. سپس جوانه ها شروع به رشد کرده و به تدریج ساقه های بامبو را تشکیل می دهند که برای فتوسنتز به نور خورشید و دی اکسید کربن کافی برای تولید مواد مغذی برای رشد ساقه های بامبو نیاز دارند. سپس ساقههای بامبو به تدریج رشد میکنند و شاخهها و برگهای بامبو را تشکیل میدهند که باید به جذب مواد مغذی و آب ادامه دهند تا از رشد شاخهها و برگهای بامبو حمایت کنند. در نهایت بامبو پس از رسیدن به سن معینی به تدریج وارد دوره پیری می شود که در این زمان سرعت رشد بامبو کاهش می یابد، ساقه ها و برگ های بامبو به تدریج زرد می شوند و در نهایت می میرند.