Dec 02, 2024

خود گرده افشانی خود ثمربخشی خود ناسازگاری چیست

پیام بگذارید

1. خود گرده افشانی
خود گرده افشانی به فرآیندی اطلاق می شود که در آن گرده گل های یک گیاه به کلاله خود (چه در یک گل یا بین گل های مختلف یک گیاه) منتقل می شود و فرآیند گرده افشانی را تکمیل می کند. خود گرده افشانی می تواند در گل های مختلف یک گیاه یا در یک گل رخ دهد.

خصوصیات:
به گرده افشان های خارجی (مانند باد، حشرات و غیره) متکی نیست.
ثبات ژنتیکی را در محیط هایی که هیچ منبع گرده افشانی خارجی در دسترس نیست تضمین می کند.
در گیاهانی که قادر به خود گرده افشانی هستند، مانند نخود فرنگی، گوجه فرنگی، و برخی درختان میوه (مانند انواع خاصی از سیب و زردآلو) رایج است.

مزایا:
تولید و تولید مثل بذر را حتی بدون گرده افشانی خارجی تضمین می کند.
انتشار پایدار در شرایط محیطی خاص.
به گرده افشانی متقابل نیاز ندارد.

معایب:
تنوع ژنتیکی محدود، که در صورت انجام طولانی مدت خود گرده افشانی می تواند به افسردگی همخونی منجر شود.

2. خود ثمری
خود باردهی به گیاهانی اطلاق می شود که قادر به تولید میوه و دانه های زنده هستند، حتی زمانی که آنها فقط گرده افشانی می کنند (بدون گرده های خارجی). این گیاهان پس از تکمیل خود گرده افشانی می توانند با موفقیت میوه و دانه تولید کنند.

خصوصیات:
این گیاه بدون نیاز به منابع گرده افشانی خارجی قادر به تشکیل میوه است.
این گیاهان می توانند به طور مستقل با گرده افشانی خود تولید مثل کنند.

مثال ها:
برخی از انواع میوه اژدها، گوجه فرنگی، نخود و غیره.

مزایا:
تولید میوه را حتی زمانی که گرده افشان خارجی وجود ندارد تضمین می کند.
معایب:
تنوع ژنتیکی محدود ممکن است منجر به فرزندان ضعیف تر و سازگاری کمتر شود.

3. خود ناسازگاری
خود ناسازگاری به مکانیزمی اطلاق می شود که در آن گل های گیاه می توانند خود گرده افشانی شوند، اما به دلیل عوامل ژنتیکی، گرده همان گیاه قادر به بارور کردن تخمک های خود نیست. به عبارت دیگر، اگرچه خود گرده افشانی رخ می دهد، اما منجر به تشکیل میوه یا دانه های زنده نمی شود.

خصوصیات:
حتی اگر گیاهی تحت خود گرده افشانی قرار گیرد، میوه یا دانه تولید نمی کند.
این مکانیسم در برخی از گیاهان برای ارتقای تنوع ژنتیکی با جلوگیری از خودباروری یافت می شود.

مکانیسم:
خود ناسازگاری توسط سیستم ژنتیکی گیاه (ژن S) کنترل می شود که از لقاح موفقیت آمیز هنگامی که گرده و کلاله ژن S یکسانی دارند، جلوگیری می کند. این تضمین می کند که فقط گرده گیاهی دیگر می تواند گل را بارور کند.
این مکانیسم معمولاً توسط یک مکان ژنتیکی کنترل می شود و اگر گرده و کلاله از نظر ژنتیکی مشابه باشند، گرده افشانی با شکست مواجه می شود.

مثال ها:
برخی از انواع سیب، گیلاس، آلو و غیره این گیاهان معمولاً برای تولید میوه به گرده از انواع مختلف نیاز دارند.

مزایا:
تنوع ژنتیکی را ارتقا می دهد، سازگاری جمعیت گیاه و مقاومت به بیماری را افزایش می دهد.

معایب:
برای میوه دهی به گرده افشانی متقابل با گیاهان دیگر نیاز دارد، بنابراین نمی تواند خود تولید مثل کند.

 

خلاصه:
خود گرده افشانی: گرده های همان گیاه خود را گرده افشانی می کند اما لزوماً میوه نمی دهد.
خودباروری: تولید موفق میوه و بذر پس از خود گرده افشانی اتفاق می افتد.
خود ناسازگاری: گرده افشانی خود منجر به میوه نمی شود و گیاه نیاز به گرده افشانی متقاطع از گیاه دیگری دارد.

این مکانیسم‌های مختلف تولیدمثلی بر استراتژی‌های تولیدمثلی، تنوع ژنتیکی و سازگاری گیاه تأثیر می‌گذارند.

ارسال درخواست