مشخصات مورفولوژیکی درختچه ها و درختان

بوته ها گیاهان چوبی بدون تنه مشخص هستند. گیاهان به طور کلی کوتاه هستند و بیش از 6 متر نخواهد بود. آنها شروع به رشد شاخه های افقی در نزدیکی زمین می کنند. همه آنها چند ساله هستند. به طور کلی، آنها گیاهان پهن برگ هستند. برخی از گیاهان مخروطی مانند درخت عرعر هستند. اگر قسمت زمین در طول زمستان بمیرد، اما ریشه ها همچنان زنده مانده و در سال دوم به جوانه زدن شاخه های جدید ادامه دهند، به آنها "نیمه بوته" می گویند. به عنوان مثال، برخی از گیاهان درمنه نیز گیاهان چوبی چند ساله هستند، اما در زمستان از بین می روند.
برخی از درختچه های مقاوم در برابر سایه می توانند در زیر درختان رشد کنند. در برخی مناطق به دلیل شرایط آب و هوایی مختلف (مانند وزش باد و خشکسالی)، درختچه ها بدنه اصلی پوشش گیاهی زمین هستند و جنگل های بوته ای را تشکیل می دهند. حراهای ساحلی نیز نوعی جنگل بوته ای هستند.
بسیاری از درختچه ها به دلیل جثه کوچک به عنوان گیاهان باغی کشت می شوند و برای تزئین باغ ها استفاده می شوند. ارتفاع درختچه ها کمتر از {{0}} متر است. سیستم انشعاب تنه اصلی مشخصی ندارد (اگر تنه اصلی وجود داشته باشد بسیار کوتاه است) و بلافاصله پس از بیرون آمدن از زمین شاخه ها تشکیل می شوند یا به صورت خوشه ای روی زمین رشد می کنند. برخی از شاخه های آن بر روی زمین قائم (بوته های قائم)، برخی قوسی (بوته های آویزان)، برخی به صورت خزنده روی زمین (بوته های بالارونده)، برخی در حال بالا رفتن از درختان دیگر (بوته های بالارونده) و برخی به صورت منشعب و در زیر خوشه هستند. زمین یا نزدیک ریزوم (بوته های خوشه ای). اگر ارتفاع آن از 0.5 متر تجاوز نکند، درختچه کوچک نامیده می شود. اگر شاخه های روی زمین در زمستان بمیرند و در بهار بعد دوباره جوانه بزنند، به صورت نیمه بوته یا زیر درختچه در می آید.